Leidsche zeeduffel

Mensen die van Leidsche zeeduffels houden, weten natuurlijk meteen waar ik het over heb. Met de wind door het jaren ’70- haar, uitwaaien op het strand, met een goede joint in de leden. De schuimende koppen rijzen en vergaan als paddestoelen in de smeltoven. Het lag dan ook een beetje aan het soort wiet of u hier nu vrolijk of uiterst depressief van werd. En wat, ach, die tijd is weg om nooit meer weer te keren. De tijd van paars behang dat niemand lelijk vond, de oranje vormpjes en de uitvinding en het massale gebruik van keukententakels met stekkers eraan – spulletjes die men 30 jaar na dato nog dagelijks terugvindt op stinkende rommelmarkten, waar het zó vreselijk muf en zuur ruikt dat zelfs het roken van een sigaret geen verlichting biedt. Soms, heel soms, als de zon niet hard schijnt, het niet te druk is binnen en een slechte band slechte covers speelt van slechte liedjes van slechte artiesten, en je erbij kunt gaan zitten op een stoel achter een tafeltje en er bediening is, welnu, dan is het na een paar liter bier wel vol te houden. Wat niet wegneemt dat dat de spulletjes er niet aantrekkelijker op maakt. Integendeel, en meestal zijn ze stuk.

Het was de tijd waarin de haren welig groeiden, uit alle hoeken en gaten van de menselijke fysiek. Wij kennen allemaal de foto’s van de dansende meisjes in jurken van bloemen met zwiepende haren van onder haar oksels, nat van het zweet. Haar was goed, haar was okay. We kennen allemaal nog de naaktfoto’s van mooie meisjes, die in het zwart-wit werden gefotografeerd. Witte meisjes met een zo’n enorme bos schaamhaar op de venusheuvel, dat er een Chinees eenvoudig mee te bedekken zou zijn geweest, had men het geprobeerd. Ook baarden waren helemaal in. Niemand die zich niet scheerde werd lui genoemd, nee. Het was de tijd van baarden. In alle soorten en maten. En niet alleen de mannen mochten baarden dragen. Ook de vrouwen, maar jawel. Het was de tijd van eerlijkheid en eenheid en iedereen was hetzelfde, iedereen dronk en rookte en nam andere zaken tot zich. Het dragen van een baard was niet meer enkel voorbehouden aan de bergvrouwen. Ook in de stad won de vrouwenbaard in zeer grote mate aan populariteit. In vele vormen, maten en kleuren sierden deze baarden het straatbeeld. De thans weer zeer in trek zijnde goatee (niet voor niets ‘de pratende kut’ genoemd), de donkervolle imambaard, de grijsgespoten Vader Abrahambaard, de schurende tweedagenstoppelbaard en de immens hippe schaambaard. Niet alleen droegen de vrouwen en de meisjes deze baarden, lieten zij hun oksel- en schaamhaar welig tieren, zij groeiden ook harde stoppels rondom de tepels en versierden zo, hun anders zo kale, borsten. In alle soorten en maten. ‘Haar op je hoofd.’ ‘Haar maar waar.’ ‘Hip, haar op je lip.’ ‘Haar voor haar na.’ ‘Kapper, scheer u weg.’ Allemaal slagzinnen die u zich ongetwijfeld ook nog wel kunt herinneren. Het was een mooie tijd, die tijd. Een tijd vol romantiek. Een tijd van saamhorigheid, waar groepen mensen bijeen dromden over het hele land, bij elkaar kwamen in haar verstrengeld, mannen, vrouwen, apothekers. Overal, de ene baard nog langer dan de ander en paring vond niet alleen meer plaats tussen zielen van het andere kamp, maar er werd geduwd, getrokken en genoten van alle haaromrande gaten die het menselijke lichaam maar te bieden had. Het was voor iedereen die het meemaakte, de wereld in een notendop, met een glas of fles of ton of vat of fust met bier (een in die tijd ongekend populaire drank, gebrouwen van gerst, mout, hop en wat de brouwer er nog meer bij mikt – thans is deze drank nog steeds verkrijgbaar bij welke levensmiddelenwinkel dan ook. De moeite van het proberen waard (bij de barbecue, of uit het vuistje), niet te versmaden deze drank, aldus.) of een glaasje wijn.

Het was de tijd van voetballegendes, de opkomst van de gastarbeider en het braakwerend middel Expartinon (weet u nog, die grappige gele verpakking?) Een tijd waarin iedereen eigenlijk had moeten opgroeien, maar slechts enkelen van ons deden dat ook echt. Fysiek, of in het hoofd, en soms allebei. Nu niet meer, nu bestaat muziek (om maar een voorbeeld te noemen) haast uitsluitend nog uit – pardon, ik zit in een ander verhaal, waar was ik? Oh ja, dat het een tijd was waarin iedereen had moeten opgroeien. Slechts enkele van ons kennen dat geluk en ik ben dan ook zeer dankbaar dat ik er daar één van ben. Wie kent ú? Of misschien bent u zelf wel een van deze uitverkorenen. Of misschien vindt u van niet. Hoe het ook zij, niemand kan ontkennen dat het een prachttijd was. Een tijd vol romantiek en ja, liefde. Liefde voor het leven en The Beatles. Het was de tijd dat een auto nog een oranje gekleurde Ford Escort 1.1 mocht zijn. Het was de tijd van dat ik nog met Lego speelde en nabouwde wat er maar na te bouwen viel, met de beperkte keuze in blokjes die ik tot mijn beschikking had. Het was dan ook in die tijd, dat mijn vader zijn baard op een dag afschoor en aan mijn moeder vroeg of ze haar oksels ook niet weer eens zou scheren. Het was toch wel leuk geweest, zo? En hij had, zoals hij zo vaak al had gehad, gelijk. Als een lopend vuurtje ging het nieuws in de rondte. Iedereen ging elkaar te lijf en scheerde elkaar kaal. Hoofden moesten glimmen, kaas werd tussen de tenen weggekrabd, oksels geharst, bikinilijnen opnieuw ingezet en Ivo Niehe kreeg hetzelfde kapsel als dat van hemzelf. Mijn vader, door het gemis aan haar, kreeg het steeds kouder en kon maar geen jas vinden die hem warm kon houden.

Tót op het moment inderdaad dat hij bij een winkel in jassen een Leidsche zeeduffel tegen het rek liep. Een diepdonkerblauwe jas met houtjes en touwtjes in plaats van ritsen op drukkers. Mijn vader trok de jas aan die hem paste en rekende af bij de kassa. Onberispelijk opgevoed, die man. Een jas waarin ik kon spelen toen ik nog maar een klein ventje was. De capuchon zo groot als iets en dan die jas daaronder. En dan woog hij ook nog eens honderd kilo, man! Wat een mooie tijd was me dat toch. Geweldig speelgoed. Nu, vele jaren en winters en haardrachtmodes later, leeft iedereen zo maar een beetje in het wilde weg en doet waar hij zin in heeft, zolang hij anderen er maar mee lastig kan vallen. De een scheert zijn hoofd en de andere niet. De een heeft een baard en de andere niet. De een is een vrouw en de andere niet, enfin, ga zo nog maar even door. Eenheid? Nooit van gehoord, zeggen ze dan als je ze om een antwoord vraagt. Eenheid van elektrische weerstand? Ohm? Maar natuurlijk! Nee, klootzak! Eenheid, weet je, van dat iedereen baarden heeft. Snáp dat dan eens een keertje. U ziet, het valt niet mee om opgegroeid te zijn in de jaren waarin ik opgroeide. En de tientallen jaren die daarop volgden waren ook al geen pretje voor mij. Nu, dat geef ik dan maar eerlijk toe, omdat ik nu toch over mezelf begin, nu gaat het weer een beetje en ben ik van de schrik bekomen en heb ik dan maar geaccepteerd dat het zo is zoals het is. En ik vind daar veel rust in, weet u. ’s Avonds als ik in slaap val, bijvoorbeeld. Dan rust ik uit, dat het een lieve lust is. Ik rust zelfs zó en in díe mate uit, dat als ik ’s morgens wakker word nog helemaal moe ben van de slaap. En mijn vader? Ach, mijn vader past niet meer in zijn zuiver scheerwollen Leidsche zeeduffel. Hij is een man die met zijn eigen tijd meegaat en zodoende niet echt opschiet. Maar als hij zich iets in zijn hoofd haalt, dan blijft dat wel degelijk zitten. Zo is hij, geloof het of niet, vorig jaar een computerwinkel binnengestapt en zei, toen hij aan de beurt was, tegen de verkoper: “Hallo, doet u mij maar een computer. Voor thuis, is dat, en niet om voor op te werken, maar voor muziek te luisteren en om op internet iets op te zoeken. U moet weten dat ik namelijk op zoek ben naar een nieuwe Leidsche zeeduffel en ik heb alle winkels al gehad. Nu vertelde iemand mij dat men met de computer nog veel meer winkels kan bezoeken, wellicht dat er daar iets voor mij tussenzit. Een Leidsche zeeduffel van zuiver scheerwol, weet u wel? Als er iets van polyester in zit, is dat geen bezwaar, maar bij voorkeur scheerwol, omdat dat de regen beter buiten houdt; want dat wol regenwater absorbeert als een spons, wat zeg ik, veel beter nog dan een spons, dat moet u weten. En het lijkt mij dus een goed idee om bij u en uw zaak een computer te kopen, zodat ik straks als ik weer thuis ben, eens goed op zoek kan gaan naar een dergelijke jas. Want, mijnheer, een Leidsche zeeduffel is een jas. Een behoorlijke jas, met geen rits of knopen maar met lusjes en houtjes. Houtje- touwtje, precies. En ik had vroeger zo’n jas, toen iedereen zijn haren begon kaal te scheren, en ook ik het opeens erg koud kreeg. Toen had ik zo’n jas en ik heb hem nog, trouwens, maar alleen, u moet zien, ik pas daar niet meer in. De jaren hebben op mij ook hun uitwerking gehad en niet alles past me meer zoals ik graag zou willen dat het me zou passen. In de meeste schoenen geraak ik nog wel, zonder al te veel problemen, maar broeken willen niet meer sluiten, de shirts passen niet meer achter de riem en ook mijn buik moet ik al boven diezelfde riem dragen, omdat ik anders helemaal voor gek loop. Zo ook dat mijn jas me niet meer past. Ziet u mijn noodzaak en kunt u mij alstublieft helpen?” Toen hij uitgepraat was, was hij niet meer aan de beurt.

 

uit: Treindenken, door Fred Händl, 2009

The Poodle Magic Pig Type – Order your signed CD

The Poodle Magic Pig Type – feat. Mark Watson
Fred Händls latest concoction contains fourteen tracks, all composed by Frank Zappa – arranged and produced by Fred Händl – co-produced by Marcel van de Vondervoort.
Nine of fourteen tracks can be previewed (prelistened) in full on my Bandcamp page.
Price for a signed CD (incl. shipping)
 
Netherlands: € 20,-
Europe: € 25,-
World: € 30,-
 
 
or Bank Transfer (please send an e-mail to:
Thank you,
~ Fred

 

The Poodle Magic Pig Type

How to order your copy of The Poodle Magic Pig Type CD

Prices in Euros (including shipping)

Signed CD – 14 tracks

The Netherlands € 16,00
Europe and U.K. € 19,00
U.S.A. / World € 23,00

How to order directly

To order by PayPal, please use this direct PayPal link.

You can also pay per bank transfer. If you prefer to do so, please email me, and I will provide payment details in my reply – management@fredhandl.com

Alternatively, you can order from my Bandcamp page by clicking here:
https://fredhandl.bandcamp.com/

Stay up-to-date and visit The Poodle Magic Pig Type on Facebook

Thank you!

~ Fred

The Poodle Magic Pig Type on RockRadio.de

Yesterday, October 14th 2018, on Rockradio.de: Zeit für … Zappanale #29 und Fred Händl

Almost one hour of attention for The Poodle Magic Pig Type. I was interviewed by Steffen Schindler – man, was I ever nervous. I think I did well, though.

Here is it …

Thanks Steffen and Klaus for the opportunity!

 

Source: http://rockradio.de/rr_sendungen_info.php?auswahl_lfdnr=19982

The Second Raffle

Today, January 20th, 2018 … The Second Raffle!

Trophies to be won, today:

  • My CD My Personal Business Card
  • A Pencil (yellow)
  • A Guitar Pick (yellow)
  • 25 Grolsch Beer Gaskets
  • A Recorder
  • A Set Of Guitar Strings
  • A Photograph
  • A Sharpie
  • All items signed (‘cept for the pencil) with the Sharpie.

This video also includes a beer test and fireworks.

** UPDATE – please read **

Many people complained that their names aren’t on the list. I have explained this a couple of times in the videos – and will do again now 🙂 When you subscribe to a YouTube channel, the owner of that channel can only see if you did so, if you set your subscriptions to public Read what YouTube says about it here: https://support.google.com/youtube/an… In The First Raffle, I told people who subscribed but have their subscriptions set to private, please let me know you subscribed, so I can add you to the list of contestants. I will continue to do so, so please let me in the comments (or find me on Facebook and tell me there), that you have subscribed. I will add you to the next raffle!

Thank you. Love,

~ Fred

For Sale !!

This video is a bit different from the others I have posted. Or perhaps it is not … in that case it is the same.

But seriously, folks … Currently, I am working on my album The Poodle Magic Pig Type (working title). As I am financing this project myself, I am now at the point of trying to raise some cash. For my latest album, I started a fundraiser, but after all that was done, I decided I am not doing that anymore. So, I came up with a different idea: I am going to raise money by selling some of the stuff I own. That way, they buyer will actually purchase something, and at the same time contribute to the funding of the album. This is a special one, because the person to buy this item(s) will also get the FIRST album – numbered and signed. So, let it begin! Oh, and there is some piano playing as well …

Four Chords – a tutorial

There are these four chords that everybody has heard (of) … pretty much 60% of western popular music is based on these chords. I will not go into much detail, but I hope to give you some kind of clue about them in this video.

Chords used: Cmaj7 – Am7 – Dm7 – G7

Cmaj7 = C-E-G-B
Am7 = A-C-E-G
Dm7 = D-F-A-C
G7 = G-B-D-F

Enough information to keep you going for hours in a row. And the good thing is … you will just need the white keys. I love white keys. And I love black keys. I love all keys. But in this tutorial, will only need the white ones. Next tutorial, let’s have a go at just the black keys, what do you think?

Cheers!